Het was 1986 en ik woonde net op mijzelf in Raalte. Een goede geluidsinstallatie had ik al en dat wist buurvrouw Ine Tutert ook snel. Mobieltjes waren er nog niet. Elkaar bellen deed je met een bedraade huistelefoon met draaischijf (niet meer voor te stellen). Door " Love Resurrection" heen hoorde ik nog net de telefoon. Het was Ine. " Mag alsjeblieft Alison Moyet wat zachter". Helaas heb ik haar tot op heden nog nooit live zien optreden.
Alison Moyet
Alison Moyet werd geboren in Billericay en groeide op in Basildon. Haar vader is Fransman en haar moeder is En gelse. Op haar zestiende ging Moyet van school. Na een tijdje in een winkel gewerkt te hebben begon ze een opleiding tot pianostemmer, waar ze echter na twee jaar mee ophield, omdat ze toen met de band Yazoo , waar ze samen met Vince Clarke in zat, een hit had met de nummers 'Only You' en 'Don't Go'.
Moyet maakte met Yazoo twee albums, en de band kreeg een Brit Award voor Beste Nieuwe Band, voordat hij werd opgeheven. Haar solodebuut noemde ze Alf, naar de bijnaam die ze van Vince Clarke gekregen had in haar punktijd. Ze maakte verschillende cd's, won nog drie Brit Awards en verschillende andere prijzen, en toerde over de hele wereld. Ze staat in de top 5 van best verkopende Britse zangeressen ooit.
In 2001 speelde Moyet Matron ‘Mama’Morton in de musical Chicago, en kreeg goede kritieken.
Op 6 mei 2013 verscheen haar nieuwste album The Minutes.
Top 2000
In de 23e editie van de Top 2000 heeft Alison geen noteringen meer...
Sunday Morning Classics: Alf
Op 19 juli 2020 was Alison te gast bij onze Sunday Morning Classics met haar album "Alf".
Het album met negen nummers opent met de eerste single Love Resurrection. Dit is een vrij zacht nummer en heeft een aantal prachtige vocale harmonieën hier. Een prima keuze voor een debuutsingle en een albumopener.
Dit wordt gevolgd door Honey For The Bees, wat een vrij licht en vrolijk nummer is. Het is beladen met prachtige kleine geluidjes die op de achtergrond tinkelen, wat echt voelt alsof het helpt om het tempo in te luiden.
For You Only voelt zich een beetje somber en een beetje verdrietig, terwijl Alison zingt over haar angst om alleen te zijn. Haar zang is hier Soulachtig.
Daarna volgt de derde single Invisible, die barst van de vette beats en toetsen uit de jaren 80. De zang van Alison is ook hier groots en sterk. Dit nummer is voor haar geschreven door de legendarische schrijver Lamont Dozier.
Kant één sluit af met een traag nummer genaamd Steal Me Blind, dat ook een gospelkoor introduceert als achtergrondzang. Ze worden vergezeld door piano, en het eindresultaat maakt iets dat redelijk blues-achtig klinkt, en een platform voor Alison om te pronken met haar vocale diversiteit.
Kant twee opent met de tweede single All Cried Out. Dit is een fenomenaal nummer, dat zijn hit status verdiende. Het nummer klinkt heerlijk jaren 80 - zowel muzikaal als vocaal. Alison pronkt hier opnieuw met haar vocale bereik, met een heerlijk laag register tot en met hogere rock-achtige momenten.
Het volgende nummer Money Mile is zachter in contrast met veel mooie 'oh oh oh oh' zang over een meanderende pianolijn. De zang van Alison accentueert de muziek en geeft een gevoel van snelheid en urgentie, en ze wordt vergezeld door meer achtergrondzang voor het refrein.
Het voorlaatste nummer Twisting The Knife heeft een bijna disco-achtig intro, voordat de zang van Alison binnenkomt. Dit is echter een volwaardige popsong, en tegen de tijd dat je halverwege het refrein bent, is het allemaal logisch.
Het album sluit treffend af met Where Hides Sleep, dat begint met een paar dromerige vocalen die de titel van het nummer zingen. Alison pronkt hier met haar zachtere zang, en dit werkt heel goed als de toetsen op de achtergrond rinkelen.
Het is echt een meesterwerk. Het is misschien een album uit de vroege jaren 80, maar er is hier genoeg voor degenen met een meer moderne muzieksmaak.
Bron: Jan Liebregts en Wikipedia Foto: Martin Dobey from Dublin, Ireland
https://alisonmoyet.com/
