Bob Dylan

Bob Dylan wordt in 1941 geboren als Robert Allen Zimmerman. In zijn kinderjaren schrijft hij al gedichten en leert hij zichzelf gitaar en piano spelen. Hij speelt in zijn tienerjaren in een aantal bands, maar tijdens zijn studententijd staat hij liever alleen op het podium.

Cool

Hij speelt in kleine clubs Bob Dylanin Minnesota en denkt veelvuldig na over een trektocht door Amerika, in navolging van de zanger en landloper uit de jaren dertig, Woody Guthrie. Als artiestennaam neemt hij Bob Dylan aan, omdat hij het 'cool' vindt klinken (de zanger is liefhebber van de dichter Dylan Thomas, maar hij zegt dat het hier niks mee te maken heeft).

Zingen

In 1961 besluit hij definitief als zanger door het leven te willen gaan en hij stopt met school. Hij verhuist naar New York en treedt veel op in Greenwich Village. Hier raakt hij langzaam bekend. Ook gaat hij hier regelmatig op bezoek bij Woody Guthrie, die in het ziekenhuis ligt met de zogenaamde 'dansziekte'. Hij speelt liedjes voor Guthrie en schrijft ook het nummer 'Song To Woody' voor hem. In maart '62 verschijnt het eerste album van Dylan met daarop 'Song To Woody'. Het album slaat aan en Dylan begint als een dolle te schrijven aan zijn tweede album. The Freeweelin'Bob Dylan bevat voornamelijk politieke protest songs en is een ongekend succes. Dylan lijkt al aan het begin van zijn carrière een meesterwerk op zijn naam te zetten.

Ongeluk

Zijn succes blijft groeien, totdat hij in 1966 bij een motorongeluk zijn nek breekt. Hij trekt zich terug in zijn huis in Woodstock om te herstellen en bij zijn inmiddels gestichte gezin te zijn. Na een paar maanden vergezelt zijn begeleidingsband The Hawks hem in Woodstock. Samen werken ze aan de nummers voor een nieuw album, John Wesley Harding, wat Country getint is.Dylan schrijft steeds meer countrynummers en een deel van zijn fans haken af. Toch blijft hij muziek maken. Voor de film Pat Garret and Billy The Kid uit 1973, waar hij zelf ook een rol in speelt, maakt hij de klassieker 'Knockin' On Heavens Door'; het nummer wat later dankzij Guns 'N Roses nog een keer een hit wordt.

Breuk

Vlak voor zijn toernee in 1974 geeft zijn vrouw Sara te kennen dat ze wil scheiden. Op de plaat Blood In The Tracks die het jaar daarna volgt, is goed te horen wat Dylan in die periode doormaakt. Het album schiet door naar nummer 1 en Dylan gaat wederom op tournee. Het ideaalbeeld van Woody Gurthie's reizen bevalt Dylan goed, want hij is gedurende zijn carrière veel onderweg met zijn band.Hij bekeert in 1979 zich tot het Christendom en brengt tot 1983 een aantal reli-pop albums uit, maar met weinig succces. Met zijn album Infidels slaat hij echter weer ijzersterk terug.Ook hierop volgt weer een tournee (samen met Tom Petty & The Heartbreakers), die op zijn beurt weer gevolgd wordt met een tournee (samen met The Grateful Dead). En, hoe saai het ook begint te klinken, ook die tour wordt in 1988 weer gevolgd door een tournee. Deze laatste heet 'The-Never-Ending-Tour' en duurt tot in het eind van de jaren negentig.

Meesterlijk

In 1988 sluit Dylan zich ook aan bij The Traveling Wilburys. Deze samengestelde band bestaat uit George Harrison, Roy Orbison, Jeff Lynne, Tom Petty en Dylan zelf. 'Handle With Care' is de titel van hun enige hit. Dylan bedenkt hem, wanneer hij een verhuisdoos in zijn garage ziet staan met deze tekst erop.Dylan brengt in de jaren 90 nog een aantal albums uit, waaronder een Unplugged album bij MTV. Hij krijgt in 2001 ook nog een Oscar voor het nummer 'Things Have Changed' uit de film Wonderboys. Dylan wordt door velen nog steeds gezien als de meester van de liedteksten. In 2009 komt er een kerst-cd uit genaamd Christmas in the Heart.

Top 2000

Bob Dylan staat met maar liefst 7 nummers in de Top 2000 (van 2020). Zij hoogst genoteerde nummer is Hurricane

Sunday Morning Classics:  Blonde on Blonde

Op 1 augustus 2021 was Dylan onze gast als Sunday Morning Classic met zijn zevende album “Blonde on Blonde” uit 1966.

Blonde on Blonde, de meest mysterieuze, majestueuze en verleidelijke van alle albums van Bob Dylan - om nog maar te zwijgen van de beste. Snel opgenomen met Nashville-sessie muzikanten die gewend waren om countryhits te spelen. Blonde on Blonde heeft een gelikte studiokwaliteit waardoor het totaal anders klinkt dan zijn andere albums, met sprankelende pianofranjes. Maar het glanzende oppervlak maakt de nummers alleen maar meer beklijvend.

Blonde on Blonde, uitgebracht op 16 mei 1966, blijft het toppunt van Dylans genialiteit - hij klonk nooit eenzamer dan in 'Visions of Johanna', grappiger dan in 'I Want You', wanhopiger dan in 'Stuck Inside of Mobile With the Memphis Blues again.” Het is zijn meest uitgebreide muziek, met niets dat lijkt op een volkslied - alleen de rock & roll klaagzangen van een verdwijnende Amerikaan, de gedoemde buitenstaander die heeft opgegeven ooit ergens bij te horen.

"Ik beschouw mezelf nergens buiten", zei Dylan toen het album uitkwam. "Ik beschouw mezelf gewoon als niet in de buurt."

Blonde on Blonde zit vol met eenzame nachtelijke angst, blues-hallucinaties en zijn humor. Op dat moment nog steeds slechts 24, liedjes schrijvend en de wereld rondtoerend in een vast krankzinnig tempo. Dylan was op een historische rol en dropte dit dubbelvinyl-epos slechts 14 maanden nadat hij elektrisch ging met Bringing It All Back Home in maart 1965 en Highway 61 Revisited in augustus. Hij bewoog te snel om bij te kunnen blijven, en hij schreef meesterwerken sneller dan hij ze kon uitbrengen. Toch voelt Blonde on Blonde nog steeds alsof het uit het niets kwam, met een geluid dat hij nooit meer heeft geprobeerd, en noch Dylan, noch de rest van de wereld is er ooit helemaal achter gekomen hoe het gebeurde. Zoals organist Al Kooper het uitdrukte: "Niemand heeft ooit het geluid van 3 uur 's nachts beter vastgelegd dan dat album. Niemand, zelfs Sinatra, krijgt het zo goed.”

De hoesfoto is gemaakt door Dylans vriend Jerry Schatzberg en toont Dylan in een suède jas en een sjaal. Het opmerkelijkste is dat het geen scherpe maar een bewogen foto is, eigenlijk een mislukte. Volgens Schatzberg zelf was het buiten erg koud toen de foto genomen werd en stonden zowel de zanger als de fotograaf te beven van de kou. Popjournalist Jon Dolan is niet overtuigd dat de hoesfoto zo toevallig tot stand kwam, maar meent wel dat de foto symbolisch is voor Dylans grote creatieve ontwikkeling in deze periode: hij gaat te snel om scherp in beeld genomen te kunnen worden. Als je wilt beweren dat Blonde on Blonde niet zo perfect is als Highway 61 Revisited of Bringing It All Back Home, heb je misschien een punt. Maar het is hoe dan ook zijn beste album, dat een aanhoudende spreuk van 68 minuten creëert die anders is dan elke andere luisterervaring in rock & roll.

(bron Jan Liebregts,  NPO en Wikipedia en wat andere gevonden sites)

Onderstaand tref je een selectie aan van de albums die Bob Dylan heeft uitgebracht.

Deel deze pagina

WhatsApp

Volg ons online

WhatsApp
»

© 2021 De Platenbar Groede