In de jaren '80 was je als jonge man geen fan van Doe Maar. Tenminste, ik kende ze niet. Doe Maar was voor jonge meisjes die met groen/ roze buttons van Ernst Jansz en Henny Vrienten op liepen. De jonge vrouwelijke fans hebben ongewild ook het einde van Doe Maar in 194 opgeleverd. Daarna gaf het mij pas de rust om eens rustig naar hun muziek te luisteren en ik vond het aanstekelijk leuk. Inmiddels zing ik luidkeels alle liedjes mee. Wie had dat ooit verwacht?
Op 1 november 1999, kondigde Doe Maar een eenmalige reünie aan. Dit resulteerde in 2000 in een album, Klaar, en zestien optredens in Ahoy Rotterdam. Ik geloof dat ik bij optreden 4 aan de beurt was. Wat een feest, echt waar. Heel Ahoy zong met Doe Maar mee, van het eerste tot het laatste nummer. Vanaf dat moment is Doe Maar weer terug en teren ze op het repetoire uit hun vroegere jaren (en krijgen ze er terecht ook voor betaald).
Doe Maar
Doe Maar is een Nederlandse popgroep, die invloeden uit onder andere ska, punk en reggae combineerde tot een eigen Nederpop-geluid. De band bestond oorspronkelijk van 1978 tot 1984. Het succes bij de overwegend jeugdige fans en de uitzinnige publieksreacties van vooral jonge tienermeisjes leidde regelmatig tot vergelijkingen met Beatlemania. Vanaf een eerste reünie in 2000 (met nieuw album) komt Doe Maar zo nu en dan bijeen voor concertreeksen (2008, 2012, 2013, 2016–2017, 2018-2019 en 2020).
Na het matig ontvangen debuut Doe Maar (uit 1979, nog zonder Henny Vrienten) haalden alle vier hun reguliere studioalbums de nummer 1-positie in de Nederlandse albumlijsten. In de loop der jaren haalden daarnaast acht verschillende verzamelalbums, drie live-albums en een studio-album met nieuwe versies de hitlijsten, waarvan het live-album met groot orkest Symphonica in Rosso (2012) ook weer op 1 kwam. Hiermee is Doe Maar een van de succesvolste Nederlandstalige groepen.
De eerste bezetting vanaf juni 1978 was Ernst Jansz, zang en toetsen; Jan Hendriks, gitaar; Carel Copier, slagwerk en Piet Dekker, zang en basgitaar. Joost Belinfante (ex-CCC Inc. en Slumberlandband) speelde tijdelijk basgitaar tussen februari en augustus 1980. Nadat hij vervangen werd door Henny Vrienten speelde hij nog als gastmuzikant trombone en percussie.
Bij de opnames van het album Doris Day en andere Stukken (november/december 1981) was Carel Copier vervangen door René van Collem, ex-Stock en zoon van filmrecensent Simon van Collem. In mei 1982 werd hij uit de band gezet, ten gunste van Jan Pijnenburg (ex-Sweet d'Buster, Fontessa, Lucifer, Long Tall Ernie and the Shakers en Hollander). Deze kreeg echter kort na zijn eerste optreden een auto-ongeluk en kon tot januari 1983 niet drummen, waarna Van Collem teruggevraagd werd. De bezetting Vrienten-Jansz-Hendriks-Pijnenburg bleef vanaf 1983 gehandhaafd tot en met het afscheidsconcert op 14 april 1984 en opnieuw bij de reünies van 2000 en 2008. Dit is in feite ook de meest bekende samenstelling, hoewel Pijnenburg alleen op de live-platen uit de jaren tachtig meespeelde en op het reüniealbum Klaar uit 2000. Bij de Symphonica in Rosso-concerten in oktober 2012 in het Gelredome en de 'Glad ijs tour' van begin 2013 keerde Van Collem terug als drummer. Eind 2018 vierde Doe Maar haar 40-jarig jubileum met de clubtournee 'Er verandert NIX'.
Overlijden Henny Vrienten
Op 22 september 2021 werd de geplande afscheidstoernee van Doe Maar afgelast vanwege een zieke Henny Vrienten . Over de aard van de ziekte werden geen mededelingen gedaan. Omdat er geen nieuw data bekend gemaakt werden, werd al snel duidelijk dat het waarschijnlijk goed mis was.
,,Henny en de andere Doe Maar-leden, alsmede de crew en natuurlijk alle fans, keken enorm uit naar de afscheidstournee”, staat in een korte verklaring. ,,We betreuren allen dat de tour geen doorgang kan vinden en wensen Henny veel beterschap en sterkte.” Drie weken daarvoor liet Vrienten nog op Instagram weten dat hij de weken aftelde. ‘We komen eraan!’, schreef hij bij een selfie van de bandleden en de crew. Een maand geleden uploadde de zanger een filmpje waarin hij premier Rutte toezong. ‘We gaan het land in, jee! Ik oefen mijn vingers blauw’, zong hij terwijl hij zichzelf op gitaar begeleidde.
Vrienten vertelde ook niet meer te geloven in een religie. ,,Ik geloof niet in een hiernamaals. Ik zie het einde van het leven als een lichtknopje; dat wordt ingedrukt en het is zwart. Dat je geest je lichaam zou verlaten; ik ben bang dat ik daar niet in kan geloven.’’
En toen kwam op 25 april 2022 het vreselijke nieuws van het overlijden van Henny. Een doodsoorzaak is niet gemeld.,,Hij was een geweldige, liefhebbende vader en echtgenoot; een wijze, erudiete man met vlijmscherp gevoel voor humor en taal”, laat zijn familie weten. De uitvaart vindt in besloten kring plaats. De familie vraagt om rust en privacy en doet verder geen mededelingen.
Henny Vrienten 27-07-1948 | 25-04-2022
Top 2000
In de 23e editie van de Top 2000 staat Doe Maar met de volgende noteringen:
Sunday Morning Classic
Op 18 augustus 2019 lag het album 4US onder de naald tijdens onze Sunday Morning Classics .
Het album uit 1983 wordt gezien als hun succesvolste. Hun vierde studioalbum, is opgenomen in 1982 binnen twee maanden in Johnnie Hoes zijn Telstar studio te Weert. Alvorens het album in de winkels verscheen was het door het hoge aantal pre-orders al dubbel platina vóór het uitkwam. Het unieke van '4us' (uitgesproken als: Virus) is niet alleen het feit dat het Doe Maar's grootste succes is, buiten op LP verscheen het op compact cassette én – een primeur voor een Nederlandse band – ook op CD.
'4us' kwam voor het eerst op 26 maart 1983 binnen in de albumhitlijst en steeg al snel naar de eerste plaats. In de periode dat het album uitkwam, was de band al ongekend populair. Deze "Doe Maar gekte" liep zodanig uit de hand dat vooral Ernst Janz en Henny Vrienten niet eens meer zonder kleerscheuren over straat konden gaan. Gevolg van deze gekte was dat de Doe Maar leden heel veel moeite hadden om met hun populariteit om te gaan.
Vanwege dat Drummer Jan Pijnenburg nog niet volledig hersteld was van de gevolgen van een auto-ongeval, werd hij voor de opnames van '4us' tijdelijk vervangen door René van Collum. De eerste single die van het album uitkwam, 'Pa', steeg binnen twee weken naar de toppositie van de hitparade, alwaar hij ruim twee weken bleef staan. 'Pa' was Doe Maar's tweede nummer één notering, en ook gelijk hun laatste. Na het uitkomen van '4us' liep de verkoop zeer goed, maar na een tijdje kwamen ouders het album weer terugbrengen naar de platenzaken. Reden was de titels en teksten van een aantal nummers, waaronder 'Heroine' en 'Je loopt je lul achterna'.
Als gezegd was René van Collum de vervanger van Jan Pijnenburg tijdens de opnames van '4us'. Kort na de release van het album besluit van Collum om vanwege een depressie veroorzaakt door het succes er de brui aan te geven. Doe Maar besluit om buiten de publiciteit te blijven, interviews worden er niet meer gegeven en vanwege de enorme belangsteling door de pers dreigt de band ten onder te gaan. Na de opnames van hun vijfde album besluiten de mannen van Doe Maar om ermee te stoppen .
Door Jan Liebregts
Foto: Rob Bogaerts / Anefo en Fotopersbureau De Boer
