Doe Maar

In de jaren '80 was je als jonge man geen fan van Doe Maar. Tenminste, ik kende ze niet. Doe Maar was voor jonge meisjes die met groen/ roze buttons van Ernst Jansz en Henny Vrienten op liepen. De jonge vrouwelijke fans hebben ongewild ook het einde van Doe Maar in 194 opgeleverd. Daarna gaf het mij pas de rust om eens rustig naar hun muziek te luisteren en ik vond het aanstekelijk leuk. Inmiddels zing ik luidkeels alle liedjes mee. Wie had dat ooit verwacht?

Op 1 november 1999, kondigde Doe Maar een eenmalige reünie aan. Dit resulteerde in 2000 in een album, Klaar, en zestien optredens in Ahoy Rotterdam. Ik geloof dat ik bij optreden 4 aan de beurt was. Wat een feest, echt waar. Heel Ahoy zong met Doe Maar mee, van het eerste tot het laatste nummer. Vanaf dat moment is Doe Maar weer terug en teren ze op het repetoire uit hun vroegere jaren (en krijgen ze er terecht ook voor betaald).

Doe Maar

Doe Maar is een Nederlandse popgroep, die invloeden uit onder andere ska, punk en reggae combineerde tot een eigen Nederpop-geluid. De band bestond oorspronkelijk van 1978 tot 1984. Het succes bij de overwegend jeugdige fans en de uitzinnige publieksreacties van vooral jonge tienermeisjes leidde regelmatig tot vergelijkingen met Beatlemania. Vanaf een eerste reünie in 2000 (met nieuw album) komt Doe Maar zo nu en dan bijeen voor concertreeksen (2008, 2012, 2013, 2016–2017, 2018-2019 en 2020).

Na het matig ontvangen debuut Doe Maar (uit 1979, nog zonder Henny Vrienten) haalden alle vier hunDoe Maar reguliere studioalbums de nummer 1-positie in de Nederlandse albumlijsten. In de loop der jaren haalden daarnaast acht verschillende verzamelalbums, drie live-albums en een studio-album met nieuwe versies de hitlijsten, waarvan het live-album met groot orkest Symphonica in Rosso (2012) ook weer op 1 kwam. Hiermee is Doe Maar een van de succesvolste Nederlandstalige groepen.

De eerste bezetting vanaf juni 1978 was Ernst Jansz, zang en toetsen; Jan Hendriks, gitaar; Carel Copier, slagwerk en Piet Dekker, zang en basgitaar. Joost Belinfante (ex-CCC Inc. en Slumberlandband) speelde tijdelijk basgitaar tussen februari en augustus 1980. Nadat hij vervangen werd door Henny Vrienten speelde hij nog als gastmuzikant trombone en percussie.

Bij de opnames van het album Doris Day en andere Stukken (november/december 1981) was Carel Copier vervangen door René van Collem, ex-Stock en zoon van filmrecensent Simon van Collem. In mei 1982 werd hij uit de band gezet, ten gunste van Jan Pijnenburg (ex-Sweet d'Buster, Fontessa, Lucifer, Long Tall Ernie and the Shakers en Hollander). Deze kreeg echter kort na zijn eerste optreden een auto-ongeluk en kon tot januari 1983 niet drummen, waarna Van Collem teruggevraagd werd. De bezetting Vrienten-Jansz-Hendriks-Pijnenburg bleef vanaf 1983 gehandhaafd tot en met het afscheidsconcert op 14 april 1984 en opnieuw bij de reünies van 2000 en 2008. Dit is in feite ook de meest bekende samenstelling, hoewel Pijnenburg alleen op de live-platen uit de jaren tachtig meespeelde en op het reüniealbum Klaar uit 2000. Bij de Symphonica in Rosso-concerten in oktober 2012 in het Gelredome en de 'Glad ijs tour' van begin 2013 keerde Van Collem terug als drummer. Eind 2018 vierde Doe Maar haar 40-jarig jubileum met de clubtournee 'Er verandert NIX'.

(bron: Wikipedia)

Op 18 augustus 2019 lag het album 4US onder de naald tijdens onze Sunday Morning Classics.

Deel deze pagina

WhatsApp

Volg ons online

WhatsApp
»

© 2021 De Platenbar Groede