Lennaert Nijgh

ZANGER MET PAPIER EN PEN, LENNAERT NIJGH
Er zijn liedjesschrijvers die bij elke opdracht als een kameleon van kleur verschieten. Er zijn er die als dooieLennaert Nijgh vis meedrijven op het wisselende getij van de populariteit en er zijn er ook die lijken te verdwijnen achter hun schrijverij. Lennaert Nijgh echter is er een die herkenbaar en zichzelf is gebleven in zijn werk. Zijn tekst was altijd een uiting van iemand die niet tot de kern van de maatschappij wilde behoren, maar aan de rand of erbuiten wilde staan. Het leven dat Lennaert Nijgh in zijn liedjes beschrijft, is vaak een kunstmatig, literair leven, desnoods uit een ander tijdperk. Zijn liefdesliedjes gaan meestal over niet-geslaagde liefdes en typerend is ook de fascinatie voor de zelfkant, voor randfiguren, kroegen en hoeren.
Samen met zijn schoolvriend Boudewijn de Groot was Lennaert verantwoordelijk voor de beste Nederlandstalige luisterliedjes van de jaren zestig. Nijgh schreef de teksten, De Groot componeerde de muziek en zong. In het nummer Welterusten Mijnheer De President toonden Nijgh en De Groot zich het Nederlandse antwoord op de Amerikaanse protestgeneratie onder aanvoering van Bob Dylan. Excelleren deden ze vooral in poëtische, fraai gearrangeerde liedjes als Verdronken Vlinder en Testament.
Ook Rob de Nijs (“Alles wat ademt”), Astrid Nijgh, Liesbeth List en tal van andere artiesten maakten goede sier met de teksten van Nijgh. Zijn teksten zijn in de loop der jaren stuk voor stuk beroemder geworden dan hijzelf.
De samenwerking met Boudewijn de Groot is gebleven, zij het met tussenpozen. Lennaert overleed op 28 november 2002, op 57-jarige leeftijd.
Lennaert Nijgh, een zanger met papier en pen om nooit te vergeten.
(bron: Jacques Klöters)

Deel deze pagina

WhatsApp

Volg ons online

WhatsApp
»

© 2021 De Platenbar Groede