Muddy Waters

Muddy Waters, pseudoniem van McKinley Morganfield (4 april 1913 - 30 april 1983), was een Amerikaanse blueszanger, en wordt in de bluesmuziek gezien als een opvolger van zijn voorgangers Son House, Willie Brown, en Robert Johnson. In de lijst van "the 100 Greatest Artists of All Time" van Rolling Stone staat Muddy WatersWaters op nummer 17. Hij groeide op bij zijn grootmoeder in Clarksdale Mississippi op Stovall Plantation en zij was het die hem zijn bijnaam bezorgde: omdat hij als kind in de nabijgelegen rivier speelde noemde zij hem Muddy Water. Op zijn zevende begon Muddy met mondharmonica (bluesharp) en had daarmee veel bekijks als hij midden op het plein een deuntje speelde. Later, op 17-jarige leeftijd verruilde hij zijn mondharmonica voor een gitaar en speelde op lokale feesten.

Aanvankelijk overleeft hij als dagloner en probeert als professioneel blueszanger aan de bak te komen met de hulp van Big Bill Broonzy. Door over te schakelen op elektrische gitaar zal hij mee de basis leggen voor de Chicago sound. Zijn eerste opnames voor Columbia blijven onuitgegeven en pas in 1948 breekt hij door met I Can't Be Satisfied voor wat toen nog het Aristocratlabel is. Aristocrat Records verandert dat jaar in Chess Records, genoemd naar de broers Leonard en Phil Chess. Aanvankelijk koppelen zij hem aan Ernest Big Crawford maar geleidelijk aan verzamelt hij de allerbeste muzikanten rond zich: Little Walter, Jimmy Rogers, Elgin Evans en Otis Spann zullen in de vroege jaren '50 de scene beheersen in combinatie met componist Willie Dixon. Hoochie Coochie Man, I just wanna make love to you en I'm ready brengen hem commercieel succes. Begeesterende cluboptredens vestigen voorgoed de faam van Muddy en enkel rivaal Howlin' Wolf komt in zijn buurt.

Mannish Boy (Bo Diddleys versie van Hoochie Coochie Man), Forty Days and Forty Nights en She's 19 years old groeien met de tijd alsnog uit tot klassiekers. In 1958 reist hij naar Groot-Brittanniëwaar hij het Engelse publiek overdondert met zijn elektrische blues. Ook zijn optreden op het Newport Jazz Festival in 1960 waar hij een bloedstollende versie van Got my mojo working brengt, zal het overwegend blanke publiek weten te overtuigen. In de vroege jaren zestig pikken de Britse beatgroepen zijn sound op: bands als The Rolling Stones (genoemd naar zijn vroege hit), The Pretty Things of John Mayall's Bluesbreakers vormen het doorgeefluik voor de blues voor een hele generatie blanke jongeren. Muddy Waters' invloed op de rock is niet te onderschatten.

Waters werd opgenomen in de Mississippi Musicians Hall of Fame. In 1983 overleed hij op 70-jarige leeftijd aan een hartaanval in zijn slaap.

In de Top 2000 van 2019 stond Muddy op plaats 1554 met Mannish Boy. Dat kan en moet hoger!

(bron: Wikipedia)

Deel deze pagina

WhatsApp

Volg ons online

WhatsApp
»

© 2021 De Platenbar Groede