Otis Redding

Otis Redding (9 september 1941 – 10 december 1967) sterft  op het moment dat hij eindelijk de kans krijgtOtis Redding door te breken in de popwereld. In het begin van zijn carrière wordt Otis Reddings stem en performance vergeleken met die van Little Richard. Vanaf 1965 drukt de zanger zijn eigen stempel op de moderne soulmuziek met nummers als 'Mr Pitiful' en 'Satisfaction', een cover van de Rolling Stones en 'Respect'. De laatste wordt later een enorme hit dankzij zangeres Aretha Franklin. De Rolling Stones hebben “respect” voor Reddings sound en tonen dit door 'That’s How Strong My Love Is' en 'Pain In My Heart' te coveren. Redding laat zijn waardering blijken door op zijn beurt het nummer 'Satisfaction' “terug te zingen”. Ondanks het feit dat veel blanke artiesten en groepen zijn muziek goed vinden, scoort Redding middelmatig in de hitlijsten. Zijn succes lijkt een beetje beperkt tot de soulwereld.

Verrassing

In 1967 krijgt Redding officiële erkenning vanuit de blanke muziekkringen doordat hij een hit scoort samen met zangeres Carla Thomas. Het nummer 'Tramp' is dan ook een voorbode van (kortstondig) succes. Begin december 1968 wordt het tragisch mooie nummer 'The Dock Of The Bay' opgenomen. Alles aan het lied is verrassend: de persoonlijke overdenkingen en emoties in de tekst, het instrumentale aspect en Redding’s ontwikkeling qua stemgeluid.

Tragedie

'The Dock Of The Bay' doet het geweldig in de noteringen. Helaas is Redding er zelf niet meer om te genieten van het succes. Op 26-jarige leeftijd, enkele dagen na de opname van zijn hit, komt de zanger om het leven in een vliegtuigongeluk. Het mag niet verwonderlijk zijn dat mensen zich nog regelmatig afvragen wat Redding verder had kunnen bijdragen aan de wereld van muziek.

Top 2000

Otis Redding staat met drie nummers in de Top 2000 van 2020. De hoogste notering is "(Sittin' On) The Dock Of The Bay" op nummer 90.

Sunday Morning Classic

In 1965 komt het album "Otis Blue" uit. Een geweldig soul album dat op 5 september 2021 bij ons onder de naald ligt als (zeer terechte) Sunday Morning Classic.

Otis Blue: Otis Redding Sings Soul, beter bekend als Otis Blue is het derde album van Otis en is de opvolger van The Great Otis Redding Sings Soul Ballads. Het album bestaat grotendeels uit covers van andere soulartiesten en werd, op één nummer na, binnen 24 uur opgenomen in de Stax Recording Studios in Memphis, Tennessee.

Drie van de elf nummers werden geschreven door Redding zelf: "Ole Man Trouble", "Respect", and "I've Been Loving You Too Long". Drie nummers werden geschreven door Sam Cooke, een soulzanger die enkele maanden daarvoor was gestorven. Redding werd bij de opnames begeleid door Stax huisband Booker T. & the M.G.'s, een hoornsectie van leden van The Mar-Keys en The Memphis Horns en pianist Isaac Hayes.

Het album staat op nummer 74 in een lijst van de 500 beste albums aller tijden samengesteld door het tijdschrift Rolling Stone.

Otis Redding's Otis Blue vertegenwoordigt in zijn 32 minuten en 11 nummers eigenlijk de ware essentie van soulmuziek. Zuid, Noord, wat dan ook. Niets meer niets minder. Het is niet alleen de vertegenwoordiging van een van de grootste soulzangers op zijn best, maar ook de showcase van een van de sterkste
muzikale broedplaatsen van het Memphis Stax-label en zijn interne spelers, met name Booker T. en The MG's. Afgezien van "I've Been Loving You Too Long" dat eerder als single was opgenomen, werden de andere 10 nummers opgenomen in een periode van 24 uur. Het beste album kiezen uit de acht die Redding tijdens zijn leven heeft opgenomen, is een taak die lijkt op het kloven van haren met een slagersmes, maar deze derde is waarschijnlijk de winnaar. Otis en de band doen het allemaal - bedenk drie prachtige Redding-originelen ("Ole Man Trouble", "Respect" en "I've Been Loving You Too Long"), een 'mini' eerbetoon brengen aan Redding's idool Sam Cooke met drie van zijn nummers ("Change Gonna Come", "Shake" en Wonderful World"), en onderweg hun blueswortels laten zien (BB King's "Rock Me Baby"), heroveren van soul die rock inspireerde ("Satisfaction"), en geven hun kijk op zowel Detroit ("My Girl") als zuidelijke soul (William Bell's "You Don't Miss Your Water").

Niet dat je het concept of een van de interpretaties niet kunt bekritiseren, maar sommige staan ​​zelfs aan de top van het zielenpantheon. "I've Been Loving You Too Long" is zeker een van de beste nummers die Redding schreef (zij het met Butler), en zijn vertolking is zeker de definitieve. Waarschijnlijk ook definitief is zijn versie van Sam Cooke's "Change Gonna Come", die Redding alle passie en liefde voor Cooke brengt, en zelfs meer voor de boodschap van het nummer, die enigszins werd afgezwakt door Cooke's producers die probeerden het origineel te 'verzoeten' met strijkers.

In zekere zin waren de tabellen in dat 'respect' omgekeerd op Redding voor een nummer dat hij schreef - "Respect" - terwijl zijn versie zo briljant is als het is, is die van Aretha Franklin nog steeds de iconische.Het
zou heiligschennis zijn om geen van de andere nummers te noemen, want ze worden hier allemaal uitgevoerd zoals ze werkelijk zijn - echte soulklassiekers, met Redding en de spelers die laten zien dat soul soul is, ongeacht waar het vandaan komt. Maar in wezen is Otis Blue, met alle andere bijdragen, een van de grootste zangers aller tijden op zijn hoogtepunt. In alle opzichten.

(bron: Jan Liebregts en NPO)

Deel deze pagina

WhatsApp

Volg ons online

WhatsApp
»

© 2021 De Platenbar Groede