Rage Against The Machine

Rage Against The Machine wordt in 1991 opgericht, en bestaat uit rapper Zack de La Rocha, gitarist Tom Morello, bassist Tim Commerford en drummer Brad Wilk. De band was een van de eerste die de genres hardrock en rap combineerden tot rapcore.

De band staat Rage Against the Machine bekend om hun socialistische teksten en politieke acties binnen en buiten de muziek. Het merendeel van de teksten van De la Rocha gaan over politieke zaken. De bandleden keerden zich veelvuldig tegen het kapitalisme en boden hun steun aan kleine socialistische groeperingen. Daarnaast steunt de muziek op de experimentele gitaargeluiden van Tom Morello.

Zowel De La Rocha als Commerford waren al eerder actief in de hardcoreband Inside Out, terwijl Morello onderdeel uitmaakte van Lock Up. Wilk drumde in een coverband met Pearl Jam-zanger Eddie Vedder.

De bandnaam is gebaseerd op een nummer van Zacks oude band Inside Out en staat voor het ageren tegen de gevestigde orde. De muzikale mix van hardcore, metal en rap komt voornamelijk voort uit De La Rocha’s interesse voor old school hip hop en hardcore en Morello’s voorliefde voor hardrock en punk.

Van een zelfgeproduceerde democassette weet de band, door veel te spelen, op eigen kracht meer dan 5000 exemplaren te verkopen. Tijdens het optreden van Rage Against The Machine op Lollapalooza II wordt de band ontdekt door een talentscout van Epic en in 1992 verschijnt Rage Against The Machine op het Epic-label.

Het bekendste nummer is  'Killing In The Name' is een aanval tegen de gevestigde orde. "Weg met de corrupte politie, die zich in de Verenigde Staten in de jaren '90 meermalen racistisch en extreem gewelddadig uitlaat."

In de Top 2000 van 2020 stond 'Killing in the Name" op nummer 52.

Sunday Morning Classic:  Rage against the machine

Op 30 mei 2021 lag Rage Against the Machine op onze draaitafel als Sunday Morning Classic.

Politiek en rock - altijd een gevoelig onderwerp. Hoe zeg je wat je echt wilt zonder risico op censuur? En als je de muziek te mooi maakt, gaat de boodschap dan verloren? Rage Against The Machine is muzikaal avontuurlijk, funky tot in de puntjes en waanzinnig.Rage Against The Machine

Door de stijl van Public Enemy te combineren met een aantal mooie avant-garde metal vormen, blijft RATM een model van hoe je witte rap rock maakt die over grenzen heen gaat. Ten eerste de overtuiging waarmee zanger Zach de la Rocha zijn teksten spuugt. Ten tweede het gebruik van een gitaar van Tom Morello als tegenhanger van de verontwaardiging over een 'vrije' wereld die hypocrisie en onrecht herbergt. Het is een bedwelmend brouwsel dat nooit beter was dan op dit debuutalbum.

Nummers als Bullet In The Head en het Killing In The Name gebruiken beperkte herhalende frases om je wakker te knuppelen terwijl je nog steeds kunt swingen op de fabelachtig rijdende riffs. Pas als je goed onder de motorkap kijkt, zie je de tekortkomingen. 'Amerika is corrupt en liegt tegen zijn burgers' en 'de wereld is oneerlijk als je onteigend wordt'. Dit maakte van RATM's debuut natuurlijk ook het ultieme tienerrebellie-album tot nu toe.

Maar om het af te doen als louter stroperigheid is uiteindelijk oneerlijk. In het gitaarwerk van Tom Morello waren we getuige van innovatie op grote schaal. Zijn stijl was een sjabloon voor een generatie en is toch bijna nooit verbeterd. En bij het politiseren van een generatie, hoe flauw ook, heeft RATM in ieder geval een slag toegebracht. In dit zorgwekkend apolitieke klimaat van nu lijkt het nog moedig confronterend. Muzikaal blijft het een mijlpaal.

(bron: Jan Liebregts en NPO)

Deel deze pagina

WhatsApp

Volg ons online

WhatsApp
»

© 2021 De Platenbar Groede