Terence Trent D'Arby

In de jaren tachtig was Terence Trent D’Arby als Amerikaans militair gelegerd in Duitsland. Daar sloot hij zich aan bij een band genaamd The Touch. Nadat hij het leger had verlaten verhuisde hij naar Londen, waar hij zijn demo-tape opnam. Dankzij deze demo kreeg hij een contract aangeboden bij CBS Records.

Terence vloog Terence Trent D'Arbyeven hard binnen als dat hij er weer uit vloog. Verpletterend vond ik zijn debuutalbum “Introducing the hardline according to… Terence Trent D’Arby” dat uitkwam in 1987. Het was één van de eerste CD’s die ik destijds kocht en alhoewel het niet kan met een CD, ik heb  hem grijs gedraaid.  Op dit album staan topnummers als Wishing Well, Dance little sister en Sign your name, stuk voor stuk hits die de aandacht opeisten, maar het hele album was van topkwaliteit. Dat heeft de Terence nooit meer kunnen evenaren.

Terence Trent D’Arby leeft nog wel, maar bestaat niet meer. De Amerikaanse soulzanger was terugkijkend eind jaren 80 eigenlijk een eendagsvlieg. Is de man met zijn fijne, herkenbare soulstem dan gestopt met zingen? Dat niet, maar hij heeft een andere identiteit aangenomen. De naam Sananda Maitreya zegt je hoogstwaarschijnlijk weinig maar dat is de artiestennaam waaronder Terence Trent D’Arby tegenwoordig bekend is in vooral Italië. Hij is in 2003 getrouwd met een Italiaanse, tv-presentatrice/architecte Francesca Francone, met wie hij twee zoons kreeg. In Italië, waar ze wonen, treedt Maitreya nog geregeld op.

De in 1995 gekozen naamswisseling maakte hij officieel in het najaar van 2001. Terence Trent D’Arby is dood, kondigde hij er destijds bij aan. Hij wilde af van de lading die die naam had sinds zijn wereldwijd verpletterende debuut. Als artiest bleef hij opboksen tegen de verwachtingen die zo’n succes nou eenmaal voor altijd blijft opwekken. Zijn identiteit voelde niet meer als van hem. In zijn zoektocht naar een nieuwe - en daarmee meer geestelijke rust - kwam de naam Sananda Maitreya in een aantal dromen tot hem. De betekenis van de naam is geluk, liefdevol, vriendelijk.

Waar hij als ‘TTD’ vier albums voortbracht, maakte hij er acht in zijn nieuwe artiestenbestaan. Internationaal werden ze totaal niet opgemerkt, maar dat maakte hem nu juist weinig uit. Terugblikkend in een interview met All Music Italia constateerde hij zelf dat hij in 1987 als artiest geboren werd op de top van de berg. ,,Ik hoefde nooit naar boven te klimmen. Als je op de top geboren wordt, is er niets meer te ontdekken, behalve naar beneden gaan.’’

De laatste jaren komt de zanger die ook kan drummen, (bas)gitaar en piano speelt alleen incidenteel nog voor optredens buiten Italië. Hij woont in Milaan en koestert de luwte. Omkijken doet hij niet meer, net zomin als luisteren naar zijn eigen muziek zodra die is opgenomen. Zijn advies aan jonge artiesten die uit zijn op roem en hitsucces? ,,Omkeren en zo snel mogelijk de andere kant op rennen.’’

In de Top 2000 (2020)  komt Terence inmiddels niet meer voor. Onterecht vinden wij en daarom geven wij hem op 8 augustus 2021  met zijn debuutalbum in iedergeval het podium als Sunday Morning Classic.

Sunday Morning Classics: Introducing the Hardline according to Terence Trent D'Arby

Introducing the Hardline according to Terence Trent D'Arby is het debuut studioalbum van Terence Trent D'Arby, en wel een zeer sterk debuut van deze jonge zanger, die vrijwel elke noot schreef, een veelheid aan instrumenten bespeelde en beweerde dat dit het belangrijkste album was sinds de Beatles' Sgt. Pepper. Dit eerste album is een merkwaardige mengelmoes van oude en nieuwe stijlen. Hoewel de productie vrij modern is, toont d'Arby zijn wortels in het werk van oudere artiesten, waarbij hij een paar pagina's leent van Michael Jackson en Stevie Wonder, terwijl James Brown de grootste invloed lijkt te hebben gehad op de aanwezigheid van d'Arby op het podium.

Het werd uitgebracht in juli 1987 op Columbia Records, en kwam binnen op nummer één in het Verenigd Koninkrijk, en bracht in totaal negen weken (niet-opeenvolgend) door aan de top van de UK Albums Chart. Het raakte nummer 1 in Australië en Zwitserland. Het werd uiteindelijk gecertificeerd 5 × platina (voor een verkoop van 1,5 miljoen exemplaren). Wereldwijd verkocht het album een ​​miljoen exemplaren binnen de eerste drie dagen nadat het in de verkoop ging. Het album was ook een hit in de VS, hoewel het succes langzamer was. Het werd daar uitgebracht in oktober 1987 en bereikte uiteindelijk een piek op nummer vier op 7 mei 1988, dezelfde week dat de single "Wishing Well" nummer één werd op de Amerikaanse Billboard Hot 100. Het piekte hoger op het Billboard R&B Albums-hitlijst op nummer één rond dezelfde tijd. Andere singles van het album waren "If You Let Me Stay", wat een top tien hit was in het Verenigd Koninkrijk, en "Sign Your Name", dat nummer vier bereikte in de Billboard Hot 100 en nummer twee in het Verenigd Koninkrijk. Een vierde single, "Dance, Little Sister", bereikte ook de Britse top 20. Zoals gebruikelijk was voor grootverkopende artiesten in die tijd, werden de singles uitgebracht in een overvloed aan gelimiteerde edities in meerdere formaten. Deze werden ondersteund door een groot aantal niet-album studio- en live-tracks.

Het album werd opgenomen in het boek 1001 Albums You Must Hear Before You Die. In 2012 zei journalist Daryl Easlea dat het album werd uitgekristalliseerd als het moment van Trent, "een soundtrack van het keerpunt toen de jaren 80 van bezuinigingen in welvaart veranderden. Het blijft één groot, aanstekelijk glorieus record."


(Bron: NPO,Jan Liebregts en het AD)

Deel deze pagina

WhatsApp

Volg ons online

WhatsApp
»

© 2021 De Platenbar Groede